Dünyada iyiler ve kötüler yoktur. Iyiler ve adiller vardır. Adil insanlar kötü olarak değerlendirilir fakat kötüyü reddedenler asıl onlardır. İyiler, kötüye de kucak açarlar ve fakat adiller bunu yapmazlar.
Ben adil bir insanım.
Bunu anladığımda yalnızca 18 yaşındaydım.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hayır, siyah ve beyaz artık yoktu...
Kavga etmişlerdi, anlaşamamışlardı ve birbirlerinin katilleri olmuşlardı. Küllerinden tek bir varlık doğmuştu. Tek bir renk. Tek bir ses. Gri.
Siyah ve beyaz yoktu. Cennet ve cehennem yoktu. Gri vardı. Araf
Umut, diye bir kelime tanımıyordum belki evet ama mutlu bir sonun hayali bile en güçsüz hissettiğim ve devrildiğim anda beni yeniden doğmuş gibi ayağa kaldırabiliyorsa, gerçeği kim bilir nasıl etki ederdi?
Iste bu, uğruna savaşabileceğim yegâne şeydi.