Zeynep
@_Penyez
𐰽𐰆𐰺𐰍𐰆𐰞𐰀...
Fenerbahçe
ANTON ÇEHOV _ ALTINCI KOĞUŞ
Puan vermedi·72 syf.·
2026 51. kitabı
Öncelikle şunu belirtmek isterim ki Anton Çehov’un bir eserini ilk kez okudum ve Allah nasip ederse devamı da gelecektir. Kitap, başlangıçta bana biraz karışık gelse de ilerleyen sayfalarda oldukça akıcı bir hâl aldı. Hatta benim için bir nefeste okunabilecek türden etkileyici bir yapıta dönüştü.
Yapıtın ana teması; bir doktor ile akıl hastanesinde bulunan, aydın ve eğitimli bir birey olan İvan Dmitriç etrafında şekillenmektedir. Aslında İvan Dmitriç tam anlamıyla “deli” değildir; aksine, özgür ve farklı düşündüğü için toplum tarafından dışlanmış ve akıl hastanesine kapatılmış bir karakterdir. Bu durum, günümüzde de sıkça karşılaşılan bir gerçeği yansıtır: Düşünceler ne kadar özgün ve farklıysa, toplum tarafından o kadar yadırganır.
Aslında bu düşünce yapısını, daha önce okuduğum Paulo Coelho’nun Veronika Ölmek İstiyor adlı eserinde de görmüştüm. Orada geçen “Kendi dünyasında yaşayan herkes delidir.” sözü beni oldukça etkilemişti. Bu yönüyle iki eseri birbiriyle bağdaştırdığımı söyleyebilirim. Ne yazık ki bu durum, belki de yeterince okumamaktan ya da eğitimin yetersizliğinden kaynaklanmaktadır.
Bir diğer önemli karakter ise doktordur. Doktor, gerçeğin farkında olmasına rağmen sanki korkuyormuş gibi davranarak olaylara mesafeli yaklaşır. Bu durum oldukça üzücüdür; çünkü eğitimli bir bireyin gerçekler karşısında daha cesur ve açık yürekli olması gerektiğini düşünmekteyim. Ancak belki de doktor, toplum tarafından kabul görmüş düzeni bozmanın getireceği sonuçlardan çekinmiştir.
Bu iki karakter arasındaki sürekli diyaloglar ve tartışmalar, eserin en dikkat çekici yönlerinden biridir. Aynı zamanda bu diyaloglar üzerinden toplumsal duyarsızlık da derin bir şekilde ele alınmaktadır. Tüm bu yönleriyle eser, hem düşündüren hem de okuru içine çeken güçlü bir anlatı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
ON KÜÇÜK ZENCİ / AGATHA CHRİSTİE
Puan vermedi·191 syf.·
2026 49. kitabı
Agatha Christie'nin polisiye edebiyatın başyapıtları arasında gösterilen eseri, başlıca akış zincirinin mükemmel oluşu ve kullanılan günlük dili ile okuru içine çeken, her yeni sayfa için sabırsızlık oluşturan bir yapıttır.
On Küçük Zenci, tecrit edilmiş bir adada işlenen cinayetlerle insan psikolojisinin sınırlarını zorlayan, dahiyane bir roman olmasıyla birlikte okunduğu zaman yaşanıyormuş gibi içine çeken harikulade bir eserdir.
Özellikle polisiye, gerilim veya korku türünde okumak isteyen biri için çok iyi bir yapıttır.
Eserde, geçmişlerindeki sırlar nedeniyle adaya davet edilen ve dış dünyayla bağlantısı kesilen on yabancının sırlarını anlatmalarıyla ölmeleri ve birbirine olan güvensizlikleriyle ortaya çıkan psikolojik gerilim, aynı zamanda insanoğlunun zora düştüğünde her şeyi yapabileceğini açıkça gösteren bir yapıttır.
Eserde evde bulunan on küçük zenci heykelinden birinin yok olması veya kırılmasıyla, “On Küçük Zenci” tekerlemesine uygun bir biçimde ölmeleri oldukça merak vericidir.
Ayrıca her ölen yeni kişi, tekerlemeyi yeniden hatırlatıyor ve tüyleri diken diken ediyor diyebilirim.
Aynı zamanda ters psikoloji yapılarak katilin kimliğini tahmin etmenin neredeyse imkânsız olduğu, şaşırtıcı ve klostrofobik bir atmosfere sahip olan bu eser; hem hızlı temposu hem de karakterlerin kendi vicdanlarıyla yüzleşme süreçlerini ele almasıyla harika bir yapıttır.
Kişi, okuyunca bile katilin kim olduğunu tahmin etmekte oldukça zorlanır, taaa son sayfalara kadar. :)
Şimdiden okuyucularına iyi okumalar dilerim. :))