Mutluluğu ve acıyı birlikte öğrendim. Mutluluğun sahip olduklarınla ilintili olmadığını öğrendim, çünkü hiçbir şeyim olmadığı zamanlarda da ben çok mutluydum.
Şikayet ettiğim ve dert edindiğim tüm o ufak şeyleri bir kenara bıraktım. Bunların hiçbirinin bir anlamı olmadığını anladim. Önemli olan yaşamın kendisiydi.
Hayat devam eder. Yaşamlarımıza her zaman inşallah felsefesi hükmeder: "Tanrı isterse." Hayatı bir hediye, ölümü de Tanrı'nın tartışılmaz bir kararı olarak gören bir görüş egemendir.