İçimde kendi değerimi arttırabilmek için başlattığım bir savaş var. İçimdeki bu savaşı anlayabilmek için zor bir yolculuk yapmam gerekliydi. Aklıma gelen görüntünün değerini bilmiyorum, ama kendi kendime, bireyin bir yoldan başka bir şey olmadığını söylüyorum. O yolda iz bırakan insanlar bir öneme sahiptir sadece.
Tüm zararı ihanete yüklersem, ihanete yenilmiş olurum. Ancak suçun sorumluluğunu üzerime alırsam, insan olma gücümü kanıtlamış olurum. Parçası olduğum şey konusunda söz sahibi olurum. İnsanlar arasındaki birliğin bir ögesi olurum.
Kendimden üstün birinin korunmasına sığınma için çocukluğuma kadar uzanıyorum. Zira yetişkinleri koruyan kimse yoktur. Yetişkin olduğunuz anda tek başınıza kalırsınız.