“Yüz konuştuğunda, ağız sırasını bekler.“ Yahut şöyle mi demeli? Yüz konuştuğunda zaten dile hacet kalmaz. Bazen en ağır duyguların ifadesini, sessiz bir yüz yüklenir. İnsan kendi hikayesini yüzünde saklar.
O yüzden kendi yüzüne bakabilen, başka yüzlerden utanmaz.