Bu üzdə qorxu da var idi, əsəb də. Bəli qorxurdu. Qorxusunu dilə gətirə bilmirdi. Bəlkə də qüruruna sığışdıra bilmirdi. Üzündəki bu ifadə səssiz bir yalvarış idi. Nə dilə gətirə bilirdi, nə də xilas ola bilirdi. Əsəbi isə həmin yalvarışının cavabsız qalmasının qışqırığı idi. Səssiz bir qışqırıq idi bu.
SAMİR TURAN - KÖLGƏSİZLƏR.