“Yusuf kendine Züleyha’yı değil zindanı yâr eylemişti. O biliyor ki Rabbini unutana bütün dünya dar, O’nu hatırlayana alem bütünüyle yârdı. Dar yüreklere saraylar zindan değil miydi? Sonsuz sevgiliyi bulmuşlara ise zindanlar saray.”
“Kimi insanın yüreği karanlık, kimininki aydınlıktır. Geceyle gündüz gibi! Dünyanın kötülerle dolu olduğunu düşünüp küsme, herkesin iyi olduğunu düşünüp hayal kırıklığına uğrama! Kendini koru kızım, insanlara karşı kendini koru!”