DUYGU
@_Sessiz_kum
“Kitaplar soğuk ama güvenilir dostlardır.” Victor Hugo
86 okur puanı
Şubat 2017 tarihinde katıldı
Reşat Nuri Güntekin'den okuduğum ilk kitap
Acımak kitabı. Biraz önyargı ile yaklaştım ama beni altüst eden bir kitap oldu. Kitabın başlarında ailesine düşman olan Zehra öğretmenin hayatıyla başladı ve babası bir gün ölüm döşeğindeyken Zehra'nın öğretmenlik yaptığı köye mektup gelir. Babasının durumunun kötü olduğu ve kızını son kez görmek istediği ile alakalıdır. Başta Zehra bu olaya katı yaklaşıp biraz düşündükten sonra babasını görmeye gider. Ama ne yazık ki cenazesine geç kalmıştır. Babasının sandığının içinde bulunan küçük bir kutuyu açar. Babasının gençlik yıllarında ilk memuriyetinde tuttuğu hatıra defterini ve başından geçenleri okur.
Zehra, babasına düşman olarak yetiştirilmiş bir çocuktur. Ben kitabı okurken babasının işe yaramaz bir adam olduğunu düşündüm. Fakat okudukça işin iç yüzü değişti. Anneannenin ve annenin kendi çıkarları için Mürşit Bey'i, Zehra'nın babasını harcadıklarını okudum. İnsan olarak, kadınların bu kadar sinsi, istediklerini yapan kişiler olduklarına şahit oldum.
Kitap sağ gösterip sol vuran eser oldu. En sonunda Zehra babasına anlar ama vakit geçmiştir. Bunda da Zehra'nın suçu yoktu. Ailenin aç gözlülüğünün ön planda olduğu, çocuklara nasıl davranılırsa, birey olarak ayna gibi yansıttığını farkettim.
Bazı şeylere geç kalınmamalı. İyi okumalar.
On dakikalık bir filmin yılın en iyi kısa film unvanını kazandığı ve sinemada gösterime gireceği açıklandı. Filmi izlemeye gelen büyük bir kalabalık toplandı. Seyirci salona girdi ve film oynamaya başladı ama bir gariplik vardı... Film başlayalı altı dakika olmasına rağmen ekranda aynı sahne vardı, kamera açısı sadece bir odanın tavanını gösteriyordu. Yedinci dakika da sahnede bir değişiklik olmadan geçince, seyirciler şikayet etmeye başladılar ve bazıları zamanını kaybettiğini söylerken salonu terk etmek istedi... Aniden kamera açısı tavanda yere indi ve omurilik felci olan, tamamen engelli bir çocuk görüldü. Şu cümle yazılıydı: "Bu engelli çocuğun hayatının her saatinde gördüğü sahnenin sadece sekiz dakikasını size sunduk ve siz bu sekiz dakikaya bile katlanamadınız. Hayatınızın her saniyesinin değerini bilin ve şükredin."
#arka kapak İnsanlar ve yaşadıkların gelip gidecek senden. Her şeyin sonunda yine kendinle baş başa kalacaksın. Acılarıyla , mutluluklarıyla ve yalnızlıklarında kendini çok daha iyi tanıyacaksın. Verdiğin emeğin, gösterdiğin sevginin ve layık olduğun değerin ne kadar kıymetli olduğunu anlayacaksın. İşte bu yüzden sevmeye önce kendinden başlayacaksın. Çünkü hayatın boyunca en uzun ve en değerli ilişkini kendinle yaşayacaksın. Aldığın nefesin de geçen günün de tekrarı yok. Şu hayatta bir çok şeyin alternatifini bulabilirsin. Çok şeyin yerini zamanla doldurabilirsin. Ama şunu sakın unutma: "SENDEN BİR TANE DAHA YOK"
Başka bir şey, her zaman benim için başka bir şey kalacak. Kitabın hikayesi bana nasip kelimesinin anlamını anımsattı. Zaman denilen kavramın ne kadar kısa olduğunu farkındayım, hayat başlaması ve bitmesi bir gün gibi gelecek bununda farkındayım. Bazen başka bir şey dediğimiz hislerimiz olur, o zaman bu hislere karşı korkak kalmamak, zaman denilen kavramın önemini bilip, doğru kullanarak başka bir şey ile bir bütün kalabilmek lazım. Birini aşkla sevememekten korkan Aras'ın en büyük sebebi cesaretsizlik. Ne gerek var ki? Bir kez bu hayattayız eğer "başka bir şey" hissediliyor ise son anımızı onunla yaşamak değil, onu soyağacımız yapmak lazım... Doğru zamanda doğru insana cesaret edebilmektir aşk.
