Tepelerin arasında, akkavakların serin gölgesinde paylaşırken çayırın ve uzak tarlaların huzuruyla dinginliğini, kalbin fısıldasın sessizce:
"Tanrı akılda durur."
Ve fırtına geldiğinde, rüzgar titrettiğinde ormanı; yıldırım dayattığında göğün egemenliğini, kalbin şaşkınlıkla söylesin:
"Tanrı tutkuyla hareket eder."
Tanrı'nın küresinde bir nefes, ormanında bir yaprak olduğuna göre, sen de akılda durup tutkuyla hareket etmelisin.
"Evet, yaşam karanlıktır gerçekten, bir tutkun yoksa,
Ve tüm tutkular kördür, bilgin yoksa,
Ve nafiledir tüm bilgi, eğer çalışmak yoksa,
Ve beyhudedir onca çalışmak, eğer aşk yoksa,
Ve eğer çalışırsan aşkla bağlarsın kendini, kendinle, başkasıyla ve Tanrı'yla"