Onların en belirgin özelliği, bir meclise girdiklerinde, oradakilerin hemen Allah'ı hatırlamaları... Kısa bir süre sonra, gevezeliklerin, boş lafların terk edilip hep Allah'tan konuşulması...
Düşünün bakalım televizyon karşısında muhallebi gibi gevşemiş bir Müslümanda değil cihat etmek, kalkıp bir farzı ifa edecek kuvvet ve istek kalmış mıdır?