Tete
@_TE_
16 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Puan vermedi·392 syf.·
18 günde okudu
·2018 71. kitabı
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Puan vermedi·272 syf.·
4 günde okudu
·2018 68. kitabı
Kendimi inceleme yapacak kadar yeterli görmesem de birkaç cümlemi ve bu kitapta beni etkileyen bir paragrafi paylaşmak istiyorum.
"Nietzsche'nin ilk 'aşmaları' sadece çocukluk, gençlik inançlarının, öğrenilmiş, okuldan devralınmış otoriter düşüncelerin soyulup atılmasından ibarettir. Bunları kavlamış, kurumuş bir yılan derisi gibi geride bırakmak pek zor olmaz onun için. Ama psikologluğu derinleştikçe bıçağı da varlığının daha derin katmanlarına daldırmak zorunda kalır. İnançlar derinin altına ne kadar işlemişse, ne kadar sinirlerle örülmüş, kanla beslenmiş ve kendi plazması tarafından biçimlendirilmişse o kadar da şiddet, kan kaybı ve kararlılık gerekmiştir. Bu süreç giderek bir 'kendi cellatlığını yapmaya', bir Shylock eylemine, canlı eti kesme işine dönüşür. Sonunda kendi kendini soyma işi duygunun en iç topraklarına kadar varır, operasyonlar tehlikeli olmaya başlar, özellikle Wagner kompleksinin kesilip atılması en kesici, vücudun en derinine inen, kalbin en yakınına varan, neredeyse ölümcül bir müdahale, adeta bir intihar olur; aynı zamanda o aniden ortaya çıkışındaki gaddarlık ve şiddet yüzünden de bir tür zevk için öldürmek olur, çünkü sevgiyle kucaklama halindeyken, en mahrem yakınlaşma anında, içindeki hakikat dürtüsü ona en yakın, en sevgili kişiye saldırır ve onu boğar."
Kitabı okumadan önce Nietzsche'nin hayatına dair bilginiz yoksa kesinlikle kısa bir hayat öyküsünü okumanızı tavsiye ederim. Daha sonra Zweig'ın gözünden Nietzsche'nin yaşamına hangi düşünce ve hislerle baktığını bu kitapta okuyabilirsiniz.
Nietzsche kendi içinde ne savaşlar verdi, bunu tam anlamıyla bilmemize imkan yok elbette ama bir şekilde kendi hayatı için yaptığı -bana göre- büyük devrimlerde kendi hapsolmuşluğumu ve hayatımı ciddi anlamda değiştirebilecek güce sahip olup olmadığımı
