Tomris

Hayatına giren erkeklerle, çocukluğunun boşluklarını doldurmaya çalıştığını sonradan anlamıştı Zehra..
Reklam
Hafızası karşısında neden aciz bir varlıktır ki insan? Seninle böyle konuşuyor olabilmeme şaşırıyorum biliyor musun? Bu yaşa geldim hiçkimseyle konuşmadım. Sadece kelimeler döküldü ağzından. Burada olduğum yerde sıkıştım kaldım. Geçenlerde neyi fark ettim biliyor musun; bugüne dek hiç bağırmadığımı... Kendi sesime yabancıyım. Belki de bu yüzden hayatla kötü hastalıklı bir ilişkim oldu hep. Neye sığınacağımı bilemedim. Galiba hep hatırlamaktan ibarettim.
Sayfa 44·Kitabı okudu
Allah’la samimi oldum geçen üç yıl boyunca Havı dökülmüş yerlerine yüzümün Büyük bir aşk yamadım Hayır Yüzüme nur inmedi, yüzüm nura indi bayım Gözyaşlarım bitse tesbih tanelerim vardı Tesbih tanelerim bitse göz yaşlarım... Saydım, insanın doksan dokuz tane yalnızlığı vardı. Aşk diyorsunuz ya Ben istemenin allahını bilirim bayım youtu.be/E6s7wnuFcr8
Şiir
İnsan öyle bir karanlıktır ki, ona ulaşmak neredeyse imkansızdır. Daha az incinmek için en iyisi yalnızlıktır.
Herkes her şeyi önceden biliyor gibiydi. Tarih yaşlandıkça yazılmıyor, yazıldıktan sonra yaşanıyordu.
Sayfa 35·Kitabı okudu
Reklam