İnsan bütün bir gün, belki bütün bir gece düşünür, ama bu süre içinde pek çok saat vardır ki, gönlünden geçenler asla bir kapı bulup bilinçten içeri ayak basamaz, daha bilincin eşiğinde yine sesleri solukları kesilir, yorgun düşerler.

“Acı, ancak kendisinden korktuğun zaman canını yakar senin. Senin peşini bırakmıyorsa, yalnızca ondan kaçtığın içindir. Onu sevmelisin. Zaten her şeyi kendin biliyor, bütün ruhunla şunu pekâlâ biliyorsun ki, topu topu bir tek büyü vardır, bir tek güç, bir tek kurtuluş ve bir tek mutluluk vardır, o da sevmektir. Sen de işte sev acıyı! Ona karşı durma, ondan kaçma! Özünde ne tatlı şeydir acı, hele bir bak tadına, kendini yürekten ona teslim et, isteksizlikle kabullenme onu! 
“Acı acıdır, bunun pazarlığa gelecek yanı yoktur. Canını yakar insanın, acı verir. Acıyla başa çıkabilen güçler vardır. Sen de işte bu güçleri ara bul, Hak büyüt onları, onlarla alıştırmalar yap, onlarla silahlan!