Vahşetin üstünde dura dura patolojik bir huyumuz gelişmiş. Filmlere yansıyan popüler tarihimiz, psikopat bir katilin cinayetlerini öve öve anlatması gibi.
Savaş hâlimizi adeta meşrulaştırma çaresizliğinde olan biyologlarımız, saldırganlık geni bulabilmek için dünyanın parasını harcıyor, laboratuvarlarında dünyanın vaktini geçiriyorlar. Savaşa isteksiz olmalarına rağmen, en eski doğu ve batı destanlarımızın kahramanlarını; Mahabharata’nın Arjuna’sını, İlyada’nın Aşil’ini yüceltip savaşı insanın kaçınılmaz akıbeti olarak sunuyoruz.
Barışı korumak için, barış adına devletlerimizin maddi ve manevi yatırım yapmamasına rağmen, tarihimizde bu denli barış olması kayda değer.
Kayda değer ama kaydedilmiyor.