YABANIN GÜNLÜĞÜ
@_YABAN
Ne zaman ölürsem öleyim bu hayattan sana hasret ayrılacağım.
Şu anda okuduğu kitaplar
Aristokrat çevrelerin, bir tür meydan okumayla ve gururla sürdürdükleri en hararetli uğraşlarından biriydi baştan çıkarma. Burjuva Devrimi bu duruma son verdi (diğerleri, yani daha sonraki devrimler de onu kesin olarak sonlandırdılar çünkü bütün devrimler, öncelikle görünümlerin baştan çıkarmasına son verirler).
Reklam
Günümüzde cinselliğin, kötülüğün ve sapkınlığın değeri artarken, lanetlenmiş olan her şey genellikle programlanmış bir dirilişi kutlarken, baştan çıkarmanın karanlıkta kalması, hatta kesin olarak karanlığa gömülmüş olması, paradoksal bir durum gibi görünebilir.
Baştan çıkarma, daima kötülüğün bir stratejisi olarak kabul edildi. Ya da dünyanın bir stratejisi olarak görüldü. O, dünyevi hayatın bir hilesi oldu her zaman. Öyle bir lanet ki, ahlak bilime ve felsefeye, günümüzde ise psikanalize ve “arzunun özgürleşmesi”ne karşın hiç değişmeden kalabilmişti.
Baştan çıkarma, silinemeyecek bir alınyazısının ağırlığı altında eziliyor. Dine göre baştan çıkarma, şeytanın stratejisiydi; şeytanın bu stratejiyi bir büyücü ya da bir âşık edasıyla tasarlamış olmasının önemi yoktu.
Geçmişi, ancak kendilerine ulaşabilen malzemeyle değerlendirebilecek olan tarihçilerin bir sorunu, özellikle kırılma noktalarında, toplumların yeni egemenlerinin tarihi sil baştan yapma arzusudur. Böyle dönemlerde geleceğe aktarılması engellenen tarih yakılıp, yağmalanıp, imha ediliyor. Merak edilmesi gericilik diye ayıplanıyor, araştırılması kınanıyor, araştırmacının başına dert açabiliyor. Tarih, sadece zamanın değil, baskının da altında gömülüyor.
Reklam