Gerçekten de Montaigne, onca akıllı oluşuna rağmen, kendini soyluluk hırsına kaptırmıştı; örneğin vasiyetnamesinde atalarının mezarına gömülmek istediğini belirtmiştir, oysa gerçekte o zamana kadar Montaigne'de gömülen, yalnızca babası olmuştu.
Montaigne'in eserlerinin bütününde annesinden söz etmeyişi ise, çoğu kez onun Yahudi kökenini perdelemek ya da saklamak istediği anlamında yorumlanmıştır.
Montaigne, Yahudi kanı taşıyan, kendisiyle yarım yüzyılı aşkın bir süre aynı evde yaşayan ve ünlü oğlun dan sonra da hayatta kalan bu anneden eserlerinde ve yazılarında tek sözcükle olsun söz etmemiştir.