Yazar:
Stefan Zweig
Çevirmen:
Ahmet Cemal
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 38 dk.
Sayfa Sayısı:
128
Basım Tarihi:
Ocak 2021
İlk Yayın Tarihi:
1942
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
Dank an Montaigne
ISBN:
9789750733901
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Montaigne - Stefan Zweig
Denemeler kitabı yazarı Fransız filozof 
Montaigne'i, Zweig samimi ve akıcı bir dille tüm yönleriyle anlatıyor. Stefan Zweig’in Montaigne kitabı, sadece bir düşünürün değil, aynı zamanda hayatın tüm zorluklarına rağmen iç huzurunu koruyan bir insanın hikayesidir.
Stefan Zweig, zor günlerinde Montaigne’in yazılarından güç almıştır çünkü Montaigne, sade ve özgür bir ruhla yazan bir düşünürdür. Bu kitabı beğenenlere 
Nietzsche bunu da tavsiye ederim. Zweig, çok başarılı Nietzsche analizi yapmıştır.
Kitaba 8.7/10 puan veriyorum.
Denemeler kitabı yazarı Fransız filozof Montaigne'i, Zweig samimi ve akıcı bir dille tüm yönleriyle anlatıyor. Stefan Zweig’in Montaigne kitabı, sadece bir düşünürün değil, aynı zamanda hayatın tüm zorluklarına rağmen iç huzurunu koruyan bir insanın hikayesidir.
Stefan Zweig, zor günlerinde Montaigne’in yazılarından güç almıştır çünkü Montaigne, sade ve özgür bir ruhla yazan bir düşünürdür. Bu kitabı beğenenlere Nietzsche bunu da tavsiye ederim. Zweig, çok başarılı Nietzsche analizi yapmıştır.
Kitaba 8.7/10 puan veriyorum.Montaigne
Stefan Zweig’in Montaigne adlı eseri bir biyografi değil, bir düşünce ve insanlık incelemesidir. 16. Yüzyılda yaşamış Fransız düşünür Michel de Montaigne’in hayatı anlatırken onun hissettiklerini güzel bir şekilde okuyucuya aktarılmıştır.Montaigne yaşadığı dönemdeki zorluklara rağmen özgürlüğünü ve bağımsız düşüncesini koruma çabasını ön plana çıkarmıştır. İnsanı olduğu gibi kabul eden, dogmatik düşüncelere karşı çıkan ve sürekli sorgulamayı teşvik eden yaklaşımı dikkat çekicidir.Kitap, Montaigne’in hayatını tarihsel bilgiler şeklinde sunmak yerine onun iç dünyasını, korkularını, düşüncelerini ve yaşadığı dönemin zorluklarını canlı bir biçimde yansıtmaktadır. Hayatımızda dış dünyada karmaşalar ne kadar büyük olursa olsun kendi iç huzurumuzu ve düşünsel özgürlüğümüzü koruyabildiğimiz sürece hayatı anlamayı,toplumun dayatmalarından çok biz neyi istiyoruz onu sorgulamızı sağlamaktadır.Bu nedenle Montaigne, biyografi gibi görünsede felsefi düşünceye ilgi duyan, yaşamında sorgulama evresine geçiş yapmış herkesin okumasını tavsiye ettiğim harika bir eserdir.
MONTAIGNE, Stefan ZweigEdebiyat
𝐁𝐈̇𝐑 𝐌𝐎𝐍𝐓𝐀𝐈𝐆𝐍𝐄 𝐁𝐈̇𝐘𝐎𝐆𝐑𝐀𝐅𝐈̇𝐒𝐈̇
Stefan Zweig, biyografide zirvedir demiştim daha önceki incelemelerimde. Birçok ünlü düşünürün, yazarın, tarihi hatta siyasi şahsiyetlerin biyografilerini kaleme almıştır. Kaleminin gücünün yanısıra bir başka şey daha vardır Stefan Zweig ‘ın bu güçlü biyografi kitaplarında; Bir başkasından söz etmek, kendini anlatmanın bir yoludur, Onun için. Onun anlattığı bir şahsın biyografisi değil, bir düşünce akrabalığı veya kader ortaklığının bir biyografisidir bu…
Ancak bu kadar tarihe damgasını vuran şahsiyet arasında Montaigne , yerini hep ayrı tutmuştur. Her zaman inceleme yazılarımda yaptığım gibi doğru cevapları bulmanın yolunu, doğru sorular sormaktan geçiririm. O halde kritik soruyu soralım…
𝐒𝐎𝐑𝐔: Stefan Zweig, hayatının en buhranlı günlerini geçirdiği ve sonu intihar ile sonuçlanacak olan Brezilya’daki sürgün günlerinde ruhen tükenmiş bir vaziyetteyken ve o kadar büyük yazar/düşünür olduğu halde böylesi buhranlı bir döneminde neden özellikle Montaigne ‘e dört elle sarılmıştır. Bunun altında yatan ‘’Psikolojik Sebep’’ ne olabilir?
Hep Stefan Zweig edebî psikanaliz yapacak değil ya…Biraz da biz Zweig’a psikanaliz yapalım;
𝐃𝐄𝐑𝐓𝐋𝐄𝐒̧𝐄𝐂𝐄𝐊 𝐀𝐆̆𝐀𝐁𝐄𝐘𝐈̇𝐍𝐈̇ 𝐀𝐑𝐀𝐘𝐀𝐍 𝐊𝐀𝐑𝐃𝐄𝐒̧: Stefan Zweig
𝐁𝐢𝐫 𝐃𝐮̈𝐬̧𝐮̈𝐧𝐜𝐞 𝐀𝐤𝐫𝐚𝐛𝐚𝐥𝛊𝐠̆𝛊 ...
Stefan Zweig, Montaigne ‘in (1533-1592) ölümünden yaklaşık dört yüz yıl sonra, bu büyük hümanist üzerine bir deneme kaleme aldı. Stefan Zweig, hayatının en zor dönemlerinden birini yaşamaktadır. Ülkesinden zorunlu tecrit edilmiştir. Nazi Baskısı sebebiyle kitapları yakılmış, fişlenmiş, sürgüne zorlanmış bir kaçaktır artık. Birçok arkadaşı, akrabasını hatta evinde çok sevdiği kütüphanesini kılı kırk yararak zar zor bulduğu orijinal eserleri bırakarak kaçmak zorunda kalmıştır. Ancak aklı, fikri, kalbi her şeyi Avrupa’da kalmıştı. Sürekli cepheden gelen yeni haberler ruhunu daha da çok
Stefan Zweig, biyografide zirvedir demiştim daha önceki incelemelerimde. Birçok ünlü düşünürün, yazarın, tarihi hatta siyasi şahsiyetlerin biyografilerini kaleme almıştır. Kaleminin gücünün yanısıra bir başka şey daha vardır Stefan Zweig ‘ın bu güçlü biyografi kitaplarında; Bir başkasından söz etmek, kendini anlatmanın bir yoludur, Onun için. Onun anlattığı bir şahsın biyografisi değil, bir düşünce akrabalığı veya kader ortaklığının bir biyografisidir bu…
Ancak bu kadar tarihe damgasını vuran şahsiyet arasında Montaigne , yerini hep ayrı tutmuştur. Her zaman inceleme yazılarımda yaptığım gibi doğru cevapları bulmanın yolunu, doğru sorular sormaktan geçiririm. O halde kritik soruyu soralım…
𝐒𝐎𝐑𝐔: Stefan Zweig, hayatının en buhranlı günlerini geçirdiği ve sonu intihar ile sonuçlanacak olan Brezilya’daki sürgün günlerinde ruhen tükenmiş bir vaziyetteyken ve o kadar büyük yazar/düşünür olduğu halde böylesi buhranlı bir döneminde neden özellikle Montaigne ‘e dört elle sarılmıştır. Bunun altında yatan ‘’Psikolojik Sebep’’ ne olabilir?
Hep Stefan Zweig edebî psikanaliz yapacak değil ya…Biraz da biz Zweig’a psikanaliz yapalım;
𝐃𝐄𝐑𝐓𝐋𝐄𝐒̧𝐄𝐂𝐄𝐊 𝐀𝐆̆𝐀𝐁𝐄𝐘𝐈̇𝐍𝐈̇ 𝐀𝐑𝐀𝐘𝐀𝐍 𝐊𝐀𝐑𝐃𝐄𝐒̧: Stefan Zweig
𝐁𝐢𝐫 𝐃𝐮̈𝐬̧𝐮̈𝐧𝐜𝐞 𝐀𝐤𝐫𝐚𝐛𝐚𝐥𝛊𝐠̆𝛊 ...
Stefan Zweig, Montaigne ‘in (1533-1592) ölümünden yaklaşık dört yüz yıl sonra, bu büyük hümanist üzerine bir deneme kaleme aldı. Stefan Zweig, hayatının en zor dönemlerinden birini yaşamaktadır. Ülkesinden zorunlu tecrit edilmiştir. Nazi Baskısı sebebiyle kitapları yakılmış, fişlenmiş, sürgüne zorlanmış bir kaçaktır artık. Birçok arkadaşı, akrabasını hatta evinde çok sevdiği kütüphanesini kılı kırk yararak zar zor bulduğu orijinal eserleri bırakarak kaçmak zorunda kalmıştır. Ancak aklı, fikri, kalbi her şeyi Avrupa’da kalmıştı. Sürekli cepheden gelen yeni haberler ruhunu daha da çok
Montaigne bu kadar iyi anlatılabilirdi, bütün hayatını gereksiz ayrıntılara girmeden çok iyi kaleme almış ki Zweig'den de bu beklenir zaten. Ayrıca tercüme, dipnotlar ve kaynakça çok iyiydi.
Puan vermedi·128 syf.··
Beğendi
·2020 67. kitabı
·17 saatte okudu
·Okunma: 08 Mayıs 2020 14:10
Stefan Zweig'ın yaşamının son anlarında yazdığı, hatta yarım kalan bir biyografi eseri. Üstelik kendi kaderi ile benzerlikler olduğunu düşündüğü Montaigne'in biyografisi. Montaigne, Zweig için bir ilham kaynağı olmuştur. Öyle ki "En gönüllü ölüm ölümlerin en güzelidir." diyen Montaigne'de kendini bulmuştur.
Zweig iyi ki biyografiler yazmış, iyi ki okuyabiliyoruz. Hiç sıkılmadan, ayrıntılarla boğulmadan, hayranı olduğumuz aydın kişileri onun sayesinde farklı bir yönden tanıma fırsatı buluyoruz.
Bu kitapta Stefan Zweig Montaigne'in hayatını anlatıyor. Okuması benim için biraz uzun sürdü çünkü Montaigne beni çok düşündüren biri, öyle olunca da bir günde bitirebilmek gibi bir durum söz konusu değil.
Alıntılara geçmeden önce bir konuya değinmek istiyorum. Montaigne, önyargısızlık olsun, hümanistlik olsun birçok açıdan örnek alınabilecek biri. Fakat kendini tanımak için o kadar çok vakit harcıyor ki çevresine kendisini anlayacak insanlar koyabilmekten aciz. Ve hatta yalnız bir adam. Bu yüzden kitabı okurken Montaigne'in yalnızlığına üzüldüğüm oldu.
"Oğlunun Latinceyi zorlanmaksızın, kitapsız ve sadece oyun oynar gibi öğrenmesini sağlama yöntemi, baba Montaigne'in çocuğu hiç zorlamaksızın eğitmeye yönelik çok iyi düşünülmüş genel eğiliminin sonuçlarından yalnızca biridir. Bu anlayışa göre çocuk, dayak korkusuyla katı kurallar ezberletmeyi öngören, dönemin sert eğitim anlayışının tersine, gelişmesini kendi iç eğilimleri doğrultusunda gerçekleştirmelidir. Hümanist danışmanları, özenli babaya ne yapması gerektiğini açık seçik göstermişlerdir: "Babamın yapması gereken, bilgiden ve görevlerimden, hiç zorlamaya gitmeksizin, özgür irademin ve isteğimin uyandırılması yoluyla tat alabilmemi sağlamaktı. Ruhum, her türlü katılıktan ve doğal sayılamayacak baskıdan uzak, son derece yumuşak bir atmosferde ve mutlak bir özgürlük ortamında yüceltilmeliydi."
Montaigne altı ve onüç yaşları arasında Bordeaux Koleji'ne gittiğinde orada özgür düşüncenin değil dayatmaların olması ve başarının "bir bilgiyi belleğinde tutabilmek" ile ölçülmesini desteklememiştir. Belleği zayıf biri olarak Montaigne'in bu görüşüne katılıyorum. Örneğin bize tarihte kim kiminle nerede ne zaman öğretilir ama hiçbir hükümdarın hiçbir savaşın hiçbir geçmiş insanın psikolojisine değinilmez. Bize oldu bittiler
Uzun zaman sonra bir gün içerisinde bir kitabı bitirebilmenin mutluluğunu yaşıyorum.
Vay be ,
Onca zaman sonra 100 sayfadan fazla bir kitabı bitirmek..!
Gelişme var ben de,
Gitgide normalleşiyorum,
Eskisi gibi olmama az kaldı inşallah.
Kitaba gelince ehh işte,
Stefan Zweig'in diğer eserleri yanında epey sönük kalsa da okunmaya değer.
İyi okumalar,
Şimdiden hayırlı sahurlar.
...
“Neden içinde yaşadığın zamanın saçmalığının ve vahşetinin kışkırtmalarına kapılıp bunlar karşısında boyun eğiyorsun?
Bütün bunlar yalnız senin tenine dokunabilir, ama özüne asla işleyemez. Dış dünya senden hiçbir şey alamaz ve aklını da, sen kendin karıştırmadığın sürece, karıştıramaz. Zaman içinde olup bitenler, onlara katılmayı reddettiğin sürece senin karşında güçsüzdür; zamanın çılgınlığı ise sen zihninin berraklığını koruduğun sürece gerçek anlamda sıkıntı kaynağı olamaz.. Yaşadığın en kötü şeyleri, görünüşte aşağılayıcı olanları, kaderin sillelerini ancak onların önünde zayıflığını gösterecek olursan duyumsarsın; çünkü senden başka kim onlara değer verebilir, ağırlık tanıyabilir, onların zevk ya da acı kaynağı olmalarını sağlayabilir? Ancak sen kendini yüceltebilir ya da aşağılayabilirsin.
İç dünyasında sağlam ve özgür kalabilen, dışardan gelen en ağır baskıya bile kolaylıkla göğüs gerebilir.”
Kitap, kendini arayan adamın hayatını anlatmış desem, sanırım yanlış söylemiş olmam.
Daha önce Zweig romanlarını okuyan ben, biyografilerinin sıkıcı olacağı ön yargısı taşıyordum, ta ki Montaıgne 'i okuyana kadar. Roman tadında, ustalıkla kaleme alınmış.
Tavsiye ederekten;
Keyifli okumalar..
Puan vermedi·128 syf.·
2017 22. kitabı
Stefan Zweig. Yüzyıllar geçmesine rağmen iç dünyasındaki sıkıntıları, bireysel özgürlüklerle boğuşmayı, yaşadığı dünyaya karşı hoşnutsuzluğunu dile getirirken ilham kaynağı olduğu bir kişi vardır: Michel De Montaigne. Yaşamanın insanın kendi iradesine bağlı olmaktan çıktığı ikinci dünya savaşı dönemiyle, Montaigne’nin karanlık ortaçağ dünyası çok bağdaşır, öyle ki Zweig, Denemeler’i okuduğunda kendisine yol gösteren birinin sesini duyumsarmış gibi hisseder, yaşadığı dünyadaki bütün haksızlıklara, zulümlere, savaşlara, kıyımlara karşı olurken, kaderini ve zamanını çok benzettiği Montaigne’i kendisine öğütler veren, onu üzmeyen bir arkadaş gibi görür.
“Montaigne'i okuduğumda benimle olan, edebiyat ya da felsefe değil, ama bir insandır; beni kardeşi sayan, teselli eden, bana öğütler veren, anladığım ve beni anlayan bir insan.”
Kendini arar Monraigne, kendi iç sesini hayatı boyunca bulmaya çalışır. Süreklilik onun için hoş bir şey değildir, hiçbir şeye sıkı sıkıya bağlı kalmaz, hafızası yeterince iyi değildir Montaigne’nin, yaşadığı önemli şeyler dışında belleği çoğu şeyi filtreler -ki hayatımızda unutmak istediğimiz onca şey varken doğuştan bu zaafa sahip olmak kötünün iyi halidir, hatta iyi bir şeydir bana göre.- çabuk sıkılan, baskın bir ruh hali vardır, Alışılmışın dışında olmayan sıradan bir yaşamı kabul etmeyen ve sürekli arayış içinde olan bir ruh…
Denemeler. İçinde mükemmel tespitler olan, bugün bile bu tespitlerin doğruluğunu içeren cümlelerle yükselen bir başyapıt. Gerçekten hayatımızın her dönemine Montaigne gibi seslenebilen yazarların sayısı azdır. Denemeleri 2 Cilt halinde okumayı düşünüyorum, tekrar, tekrar…
Kendi iç sesini aramak için, hayatında birçok şeylerden vazgeçmek için çaba sarf eden, ve bu çaba içerisinde geçen süreye “bireysel özgürlük için
Yazar Hakkında
Stefan ZweigYazar · 187 kitap
Stefan Zweig, Avusturyalı yazar ve gazeteciydi. Edebi kariyerinin zirvesinde olduğu 1920'li ve 1930'lu yıllarda, dünyanın en çok çevrilen ve en popüler yazarlarından biriydi.
Zweig, Viyana, Avusturya-Macaristan'da büyüdü. Honoré de Balzac, Charles Dickens ve Fyodor Dostoyevski gibi ünlü edebiyatçılar hakkında Üç Büyük Usta (1920) ve belirleyici tarihsel olaylar hakkında Yıldızın Parladığı Anlar (1927) adlı tarihsel incelemeler yazdı. Ayrıca Joseph Fouché (1929), Mary Stuart (1935) ve Marie Antoinette'nin biyografilerini yazdı. Zweig'ın en bilinen kurgu eserleri arasında Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu (1922), Amok Koşucusu (1922), Korku (1925), Karışık Duygular (1927), Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört Saat (1927), psikolojik roman Sabırsız Yürek (1939) ve Satranç (1941) yer almaktadır.
1934 yılında Almanya'da Nazi Partisi'nin yükselişi ve Avusturya'da Ständestaat rejiminin kurulmasının bir sonucu olarak Zweig, İngiltere'ye göç etti ve 1940 yılında kısa bir süre New York'a ve daha sonra yerleştiği Brezilya'ya taşındı. Son yıllarında bu ülkeye aşık olduğunu ilan edecek ve Brezilya, Geleceğin Ülkesi adlı kitabında bu ülke hakkında yazacaktı. Yıllar geçtikçe Zweig, Avrupa'nın geleceği konusunda giderek daha fazla hayal kırıklığına uğradı ve umutsuzluğa kapıldı. 23 Şubat 1942'de Petrópolis'teki evlerinde eşi Lotte ile birlikte aşırı dozda barbitürattan ölü bulundu. Eserleri birçok film uyarlamasına temel oldu. Zweig'ın anı kitabı Dünün Dünyası (1942), I. Franz Joseph yönetimindeki Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun çöküş yıllarındaki yaşamı betimlemesiyle dikkat çeker ve Habsburg İmparatorluğu hakkındaki en ünlü kitap olarak anılır.
