Sen öleli bin yıllar oldu Cornelius
Her gün küfredip durduğun Tanrı bile unuttu ismini.
Gidecek hiçbir yerin yok
Kaçmaya çalıştığın cehennemi taşıyorsun kendinle
Yürüyen dertler görüyorum
vakit sabahı aşmış
Dün geceden kalmış dertler
Kimi bayat kimi taze
Kimsesiz ceketler var
Hava soğuk ama giyeni yok
Kalpler var kimsesiz seveni yok
İnsanlar var dertleri yaralarında
Yürüyen dertler görüyorum