Ama tabii ki onların hâla bizi kendilerinin seçtiklerini düşünmelerini sağlamamız gerekir, tıpkı birbirlerini akılları başlarındayken seçtiklerine inanıp hayatlarını birleștiren çiftlerde olduğu gibi. Biri diğerini buna zorlamaz ya da sizin söylemeyi tercih ettiğiniz gibi ikna etmez; sadece adım adım, onları hayatlarını birleştirme düşüncesine getiren uzun bir süreç boyunca ikisi birlikte birbirlerini bir șeylere zorlayarak sonunda bu düşünceye varırlar. Size de böyle gelmiyor mu? Ve sonra, uzun bir süre ya da ölene kadar birlikte olmaya zorlarlar birbirlerini. Bazen onları buna dıșarıdan bir sey zorlar ya da artık hayatlarında olmayan biri, bazen geçmişleri zorlar, hoşnutsuzlukları, kendi tarihleri, utanç verici yaşam öyküleri. Ya da bilmedikleri şeyler, ulaşmaları mümkün olmayan şeyler, hepimizin taşıdığı ve bilmediğimiz birtakım kalıtsal özellikler, kim bilir...