Charles Darnay, jüriye bu gürültücü seyirci topluluğuna baktığında ,ayakların baş,başların ayak olduğunu düşünmüş olmalıydı; caniler,dürüst insanları yargılıyordu.
O günler en iyisiydi, ya da en kötüsüydü, akıl çağıydı ve aptallık çağıydı, inançlar zamanıydı ve inançsızlıklar zamanıydı. Işık mevsimiydi ve karanlık mevsimiydi, umut baharıydı ve umutsuzluk kışıydı; yaşayabilmek için her şey vardı önümüzde ve yaşayabilmek için hiçbir şey yoktu önümüzde ...