Emine Tekin
@__Behre
İnsanoğlu sadece değiştirip başkalaştırmaya değil, ulvîleştirmeye de muktedir olduğu bir dünyada yaşamaktadır. Ne zaman ki bir toplum bu ulvîleşme/yücelme ihtiyacını artık hissetmez olur, işte o zaman çözülüp dağılır.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi "benim hürriyetim başkasının hürriyetinin başladığı yerde biter" diye ilan ediyordu. Demek ki başkasının hürriyeti, benim kendi hürriyetimin şartı değil de sınırı olarak görülüyor. Öyleyse hürriyet, mülkiyetin özel bir halidir ve mülk gibi "kadastrolanmış"tır.
Batı tipi büyüme ve ona az çok temel oluşturan kültür modelinde halihazırda hayatımızda apaçık görünen şey, insanın parçalanması ve toplumun dağılmasıdır. İnsan tabiatla, toplumla ve Allah ile ilişkilerinde her türlü birlikteliği kaybetmiştir.
İnsanın insanlık vasfı, onun yaratılışındaki bütünlükten ve hakikatlerin tamamını tekelinde bulundurmasından dolayıdır... Hem fani hem de ebedî, Hem sürekli olarak yaratılan hem de ebedî insandır o... Âlem onun vücuda gelmesiyle tamamlandı... İnsana Allah'ın mahlûkatını koruma görevi emanet edilmiştir.
Bütün boyutlarıyla hayat, kendi birlik ve bütünlüğünü Allah'ta bulur:
"O İlk ve Sondur,
Hem Dış Görüntüdür
Hem de İçtir"
Hadîd, 57/3