İnsanın yüzünde taşıdıkları kadar,
aydınlık pencere bulunmaz:
Cebinde beş para olmasa da,
kafayı azıcık kullandın mı
her şenlikten, her şölenden
payını alırsın doyasıya.
XI
İster sevgili, ister dost olsun,
Ayrılmak saati gelip çattı mı, sakın gizleme;
Sen omuzdan kesilmiş bir çaresiz kolsun.
Eskiye de boş ver onu da eşeleme;
Ne iyiydik'ler, yine görüşürüz'ler
Dikenli tel gibi takılmasın boğazına.
Biliyorsun bu sözler inandırıcı değiller.
Çoğaltmadan katları acının en azma;
Bekleme aracın kalkmasını, ayrılıklar götürü.
Karış telâşlı bir kalabalığın içine,
Yürü ardına bakmadan, durmadan yürü;
Yeni aşkların, yeni dostlukların geleceğine.
Alıştır kendini her şey biter ve gömülür;
Ve nice yazlardan sonra kuğu da ölür.”