İnsan en çok, kendine yalan söylemeyi bıraktığı anda değişir.
O zamana kadar yaşadığın şey hayat değil, sadece alışkanlıktır.
Bazı insanlar seni kırmaz; sadece senin kendini görmezden gelmene yardım eder.
Ve en ağır gerçek şudur:
Kimse seni kurtarmayacak. Ne beklediğin biri, ne doğru zaman, ne de şans.
Ya olduğun yerde kalıp buna “kader” dersin,
ya da rahatsızlığını büyütüp kendini zorla değiştirirsin.