Mağrur ve kendini beğenmiş değildi hiç değildi Hatta belki de Bunun aksine olarak nefsine itimadı henüz pek zayıftı fakat buna rağmen bu Çocukların nasıl olup da başka birine bu derece ehemmiyet verecek bütün kafalarını onunla alakadar edebildiklerini anlayamıyordu. Bir İnsanı kendisi kadar kendi düşüncelerini, dertleri, Korkuları ve noksanları kadar ne meşgul edebilirdi? Halbüki bütün arkadaşlarının gözünde sanki sihirli bir gözlük vardı o onların kendilerini görmelerine mani oluyordu. Bu kadar ahmakça bir körlüğe başka türlü mana verilemezdi.