"Ne acıdır ki nesnelere güzel isimler verme yetimizi kaybettik. İsim her şeydir. Ben eylemlerle hiç uğraşmam; kavgam kelimelerledir. Bu sebeptendir ki edebiyattaki kaba saba gerçekçilikten nefret ediyorum. Küreğe kürek diyenin eline vereceksin küreği, kazdıracaksın bahçeyi; böyle kelimeler kullanan biri ancak bu tür işlere uygundur.'
Hayat, başkalarının hatalarını yüklenemeyecek kadar kısaydı. Herkes kendi hayatını yaşıyor ve bu hayatı yaşamanın bedelini ödüyordu. Acı olansa, insanın çoğu zaman tek bir hata için çok fazla bedel ödemek zorunda kalmasıydı. Aslına bakılırsa, insan tek bir hata için sürekli bedel ödeyip duruyordu. Kader, insanla olan alışverişinde alacak defterini hiçbir zaman kapatmıyordu.
Altından bir heykeli daha da değerli hale getiren şey hamurundaki çamurdur. Fakat düşesimizin hamurunda çamurun zerresi yok. Pervane misali yanmış ama küle dönmemiş; ateş küle döndüremediğini sertleştirir.