"Tüfeğini depoya koydular,
Esvabını başkasına verdiler ,
Artık ne torbasında ekmek kırıntısı,ne matarasında dudaklarının izi,
Öyle bir rûzigar ki,
Kendi gitti
İsmi bile kalmadı yadigar,
Yanlız şu beyit kaldı
Kahve ocağında el yazısıyla;
Ölüm Allah'ın emri, ayrılık olmasaydı. "
(Kitabe-i seng-i mezar)
“Artık her şeyi biliyorlar. Kendilerine yalan söylendiğini, bütün insanların kötü olduğunu ve alçaklık edebileceğini biliyorlar. Ana babalarını da sevmiyorlar artık, onlara inanmıyorlar.”
"Ölüyorum tanrım
Bu da oldu işte.
Her ölüm erken ölümdür
Biliyorum tanrım.
Ama, ayrıca, aldığın şu hayat
Fena değildir...
Üstü kalsın..."
-Cemal Süreyya -