Ah ne bileyim, maziyi çoktan arkada bıraktım, hem de hiç dönmemek üzere! Fakat istikbal beni tatmin etmekten çok uzak! İçimde birçok anlar, bitmek tükenmek bilmez bir yıkıntı, bir huzursuzluk var. Bulamadığım, bulamayacağım bir şeyi daima arıyor gibiyim. Nedir? Beni mesut edecek ne gibi bir şeydir onu da bilmiyorum.
İşte böyle,lâyık olmadığın şeylere gıpta ettiğinde o şey çarpar insanı,nasıl ki toplumu da çarpar hak etmeden geldiği yer,hiçbir zaman acısını,bedelini ödemeden sahip olamazsın iyi şeylere,çilesini çekmeden,erişmeyeceğin bir yerin rolüyle,taklidiyle avutamazsın kendin,zavallı!
Zavallılığının içinde çırpınıp gidersin böyle..!