Sibel

"Ölmek rezil bir iş," dedi. "Zamanla azalıyorsun. Birinde çabuk oluyor, bir başkasında iş uzayabiliyor. Doğumdan itibaren art arda kaybediyorsun: Önce ayak parmağını, sonra kol unu, önce bir dişini, sonra bütün dişlerini, önce bir hatıranı, sonra bütün hafızanı, böyle böyle, hiçbir şey kalmayıncaya kadar.
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Ağır dusunuyor, ağır konuşuyor, ağır yürüyordu. Her düşünce, her sözcük ve her adım izini bırakıyordu ...
Herkes kendi tarzında gündelik hayati sürdürür. Düşünerek ve düşünmeden...
Karşısındakini korkutmayan nadir insanlardan birisin sen..