bilinmeyen

İnsanlar değersiz varlıklardı işte..
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Kendi suçunun cezasını çekiyordu. Hayatı boyunca kendi suçunun cezasını çekmişti zaten..
Ah, ah! Konuşmak neye yarar! Yüz fikir, bir borcu ödemiyor..
zaten aptallar her zaman kaderlerine razı olurlardı..
Şüphesiz, kalbinin bir köşesinde, kendine özgü, açığa vuramadığı bir derdi vardı. Bir özlemi, onu çok duygulandıran, iç acısı ve-ren bir şey vardı..