Taysele b. Meyyâs (rahmetullahi aleyh] şöyle rivayet etmiştir:
Bir zamanlar ben, Necedat (Harici fırkası) ile birlikteydim. Gerçekten büyük günahlardan olduğunu kabul ettiğim bazı günahlar işledim. Bunu Abdullah b. Ömer'e [radıyallahu anh] anlattım. Bana,
- Onlar nedir, diye sordu. Ben de,
- Şudur şudur, diye söyledim. Bunun üzerine şöyle dedi:
-Bunlar büyük günahlardan değildir. Büyük günahlar dokuz tanedir.
1. Allah Teâlā'ya şirk (ortak) koşmak,
2. (Haksız yere) Adam öldürmek,
3. Düşmanla karşılaşıldığında savaştan kaçmak,
4. İffetli bir kadına zina iftirası atmak,
5. Riba (faiz) yemek,
6. Yetim malı yemek,
7. Mescid-i Harâm'da Allah'a isyan etmek,
8. İnsanlarla alay etmek,
9. Kendilerine isyan edilmesinden dolayı anne ve babanın ağlaması.
İbn Ömer (radıyallahu anhümáj bana,
- Sen cehennem ateşinden korkuyor ve cennete girmek istiyor musun, diye sordu. Ben de,
- Allah'a yemin ederim ki evet, dedim. Tekrar,
- Annen ve baban hayatta mı, diye sordu. Ben de,
- Yanımda yalnız annem var, dedim. Bunun üzerine İbn Ömer şöyle dedi:
Allah'a yemin ederim ki, şayet annene yumuşak söz söylersen ve ona yemek yedirirsen (geçimini sağlarsan), büyük günahlardan sakındığın takdirde muhakkak cennete girersin.