Adımı unutur gibi oluyordum. Bazen de adımda mı bende mi bozukluk var diye düşünüyorum. Ben hasret kaldım adımı duymaya. Bu en ağır bir zulümdü benim için. Adımı anlamsız, sevimsiz hissettiğim zamanlar oldu. Soran olduğunda bir garip olurdum, çekinerek söylerdim.
Hicret ve niyetin kimin için? Bir gece yarısı uyandığında yatağından kalk, şöyle yıldızlara bir bak. Düşün!.. Madem ki içinde bulunduğun yer, konuştuğun kimse sana feyz vermiyor; terk e mani olan ne?