Şeyma
@____seyma____
Şu anda okuduğu kitap
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Ya istiklal ya ölüm
Kitabın son sayfalarında gözümden akan yaşlar yanaklarımdan süzülüp bu güzel eserin satır aralarında kaybolurken gönlüme akıttıklarımı da kaleme alıyorum…
Bu eserde Mustafa Kemal’in yalnızca bir asker ya da lider olarak değil; bir evlat, bir dost, bir sevgili, bir vatandaş, bir insan olarak neler yaşadığını neler hissettiğini anlamaya çalışırken buldum kendimi…
Bilmediğim nice olayın şaşkınlığını yaşadım…
Atatürk’ün kendisine yönelik bir suikast girişiminde gösterdiği yüce gönüllülüğe hayran oldum…Suikastçısı Atatürk’ü takip ettiğinde ona haksızlık yapıldığını anlayıp itirafçı oluyor.Atatürk’ün bu durumdaki affediciliği beni derinden etkiledi…
Samsun’dan Havza’ya giderken araç arıza yapıp yürümeye karar verdiklerinde yanındakilere “Yorulmamanız için bir çare tavsiye edeceğim?’Dağ Başını Duman Almış’ marşını bilir misininiz? “diyen ve söylemeye başlayarak yanındakilere moral veren Atatürk’ü hayal ettim…
Zor zamanlarda yanındakileri motive etmesi öylesine güzelki…
Sevgili Con Sinov’un “Kızılca Gün! “ başlığı ile kaleme aldığı o gün; Ankara önlerinle Atatürk’ü karşılayan ve Atatürk’ün uzattığı eli tutan binlerle beraber tüm milletin haklı ayaklanışı resmedilmiş…Benim için bu karşılama Türk milletinin yüzyıllardır esarete karşı koruduğu dik duruşunun,özgürlük arayışının en güzel temsili niteliğinde…
Con Sinov’un ‘Yarının Adamı’ serisi başka tarih kitabı okumaya gerek kalmadan, her bir ayrıntıya sıkılmadan ulaşma olanağı sunuyor…Unutulmuş nice kahramanlar bu eserle tarihin tozlu raflarından günümüze ulaşma imkanı buluyor…Yazar onlarca tarihi belgeyi harmanlayarak betimlemeleri ile bizlere film tadında bir eser armağan etmiş…
Atatürk”ün en zor zamanlarda söylediği ve bizimde ders almamız gereken şu sözleri ile yazımı noktalamak istiyorum:
“Hiçbir zaman ümitsiz
“Biz emparyalistlerin pençesine düşen bir kuş gibi yavaş yavaş,aşağılık bir ölüme mahkûm olmaktansa babalarımızın oğulları olarak vuruşa vuruşa ölmeyi tercih ediyoruz.”
Mustafa Kemal
Kızılca gün!
Kızılca Gün!
“Türlü yalanlarla,iftiralarla ve işgalci süngülerinin yarattığı korkutucu tehditlerle kurtuluşun mümkün olmadığına,verilecek mücadelenin daha fazla kan ve gözyaşından başka şey getirmeyeceğine ikna edilmeye çalışılan millet,istiklali için,padişahın hain diye yaftaladığı,askerlikten istifa etmiş bir Mustafa Kemal’in peşinden gelecek miydi?Onun uzattığı eli tutacak mıydı?
…
Biraz sonra Ankara’ya varılacak ve yeni bir macera başlayacaktı…
Evvela uğultu duyulmuştu.Otomobiller ilerledikçe sesler bu kez gürültüye dönüştü.Yarının adamı şaşkındı.Biraz sonra ezan sesleri duyulmaya başlandı.Kızılyokuş’un başına varıldığı vakit Mustafa Kemal,hayatı boyunca bir daha asla unutamayacağı manzaraya tanık oldu.Çankaya ve Dikmen tepeleri,ezan ve salat okuyan hafızlar ve karşılamaya gelen halkla dolup taşmıştı.Namazgah tepesi insanlarla örtülü gibiydi.Ankara’nın kerpiç evli dar sokaklarından sel gibi akan ahali Dikmen tepelerinin eteklerine yığılmış,İncesu Köprüsü’nden Dikmen Bağları’na, Çankaya’dan Kızılyokuş’a dek her yer insanla dolmuş,gebe dağlar sanki Türk doğurmuştu.
…
Sanki Anadolu adeta ayağa kalkmış ve Ankara önlerine gelmişti.Bu bir karşılama değildi.Bu kızılca gündü!Kadim Türk töresi asırlar sonra Ankara’da hayat bulmuş, Seymen Alayı,on binler olup kızılca günde vücuda gelerek başbuğunu seçmişti.
Yarının adamı o an milleti yüreğinde hissetti.Saltanatçılar,mandacılar,teslimiyetçiler ve diğerleri..Ne yaparlarsa yapsınlar…Millet kararını vermişti.Mustafa Kemal bu görkemli manzara karşısında büyük bir heyecanla otomobilinden indi..Tüm ufku kaplayan milletine baktı ve ardında yükselen güneşle birlikte yürümeye başladı.
Millet,uzattığı eli tutmuştu!
Vakit,onun vaktiydi! “
Hepimiz emrinizdeyiz Paşam!
Yarının Adamı, 7 Temmuz’u 8 Temmuz’a bağlayan gece, Erzurum’da, vatanın selameti için askerlik görevini terk ettiğini İstanbul’a bildirdi:
“Büyük bir aşk ile bağlı bulunduğum mübarek yüce askerlik mesleğinden istifamı takdim ile arzı veda eylerim.”
…
Karabekir odaya girdiğinde Mustafa Kemal’i son derece üzgün buldu. Askerlik görevinden vazgeçmiş olmasının hiçbir şeyi değiştirmeyeceğini göstermek adına hazır ol vaziyetinde selam vererek konuşmaya başladı: “ Siz, bundan evvel olduğu gibi bundan böyle de bizim muhterem komutanımızsınız…Hepimiz emrinizdeyiz Paşam.”