Tan vakti çökerken şehrin üzerine
Kuşlar cıvıldarken semaya
Bir ben uyanıkmışım gibi dünya
Öyle ıssız öyle kimsesiz
Gönlümden kopan haykırışlar
Sözcüklerden sessiz
Duyanı yok, anlayanı yok
Eyledim gönül dergahına
Sağanak sağanak yağmur
Mevla der sabır sabır
Sustum gayrı bekler dururum.
Dilhun Bir Muallime
Nereye yürüdüysem bakışın, duruşun, sesin
Anladım; söndürmeliyim tutuşan yüreğimi
Kendimi yakmış olurum yakarsam bu şehri
Çünkü sen her şeyinle bendesin