Cömertçe, başkalarının acılarını paylaşarak yaşayamayan insan, kendi acısını dayanılmaz bir yoğunlukta duymakla cezalandırılır. Acıyı yalnız ortak yazgımızın düzeyine çıkarmakla, başkalarının acılarına anlayış göstermekle dayanılır duruma sokabiliriz. Bencillerin çektiği ceza, bunu ancak okkanın altına kendileri girdikleri zaman anlamalarıdır; bu duruma düştükten sonra, bencil insan, o da kendi çıkarı için, cömertliği öğrenmeye çabalar.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kayıtsız doğa bir ayin yapar; insan ise, ister kayıtsız olsun, ister heyecanlı, kendi en korkunç ayinlerine bile katılır; bütün bunlar, bize haksız görünüyorlarsa, vicdanımızca yasaklanmışlarsa, "ilkel" bir nitelik taşıyorlarsa, boş inançlardır. Boş inançlara inandığımız sürece boş inançlı değilizdir.