Güvenlik, acıya duyarsızlık, kaygısızlık, bu yaşamın kötülüklerinden el çekme, ölümümüz pahasına edindiğimiz ne varsa, tüm bunlar bize hiçbir yarar sağlamaz; Barıştan mutlu olmayan kişinin savaştan kaçınması boşunadır, huzurun tadını bilmeyen kişinin acıdan kaçması boşunadır.
Ölümse tek bir hastalığın değil, tüm kötülüklerin ilacıdır. Hiçbir zaman fazla korkulmaması, ama sıkça aranması gereken pek güvenli bir limandır. İnsan, ister yaşamına kendi son versin, ister ölümü kabul etsin, isterse de ölümü beklesin, hepsi aynı kapıya çıkar; nereden gelirse gelsin hepsi kendi ölümüdür. İp bir kez kopacaksa nerede koptuğu önemli değildir. İpin üzerinde yaşam yoktur. En güzel ölüm, en arzu edilen ölümdür. Yaşam başkalarının istencine bağlıdır; oysa ölüm bizim elimizdedir. Bunun için kendi doğamıza, ölüme uyum sağladığımız kadar uymayız.