Dilo lo…
Vê sibekê xelkê min î delal çû welatê xerîbîyê…
Kesek li mala tu nîn e, w’ezê sebra dilê pê bînim…
Derdê dilê min pir in, şevê kanuna şevine dirîj in…
Ezê rabim lêwik li dergûş xinim…
Ji derdê dılê xwe re rebenê, bilorînim, bilorînim, bilorînim…
Hêstirê xwînê, ser sê biskê dişê
Hinarê rûka bibarînim…
De bajo emrê dilê pê re…
(Yüreğim hey…
Bu seher vakti sevdiklerim gurbet ellere düştü…
Kimse kalmadı buralarda, yalnızlığıma yar olacak…
Yüreğimin yaralı çok, kış geceleri uzun…
Kalkıp bebeği beşiğe yatıracağım
Ona ninniler söyleyeceğim.
Kara bahtım için oturup ağlayacağım, ağlayacağım, ağıtlar yakacağım…
Kanlı gözyaşlarımı nar yanaklardan dökeceğin…
Haydi sür, yaralı yüreğime de ardından…)