..."Hiçbir şey, bu dünyadaki hiçbir şey çaresizliği,mutlak olarak kendini bırakmışlığı, yaşarken ölmüş olmayı şu gördüğüm hareketsizlik kadar, dökülen yağmurun altında kıpırdamadan, hiçbir şey hissetmeden öylece oturmak, kalkıp birkaç adımda insanı koruyacak bir saçak altına gitmek için bile fazla yorgun olmak kadar, kendi varlığına karşı bu en son kayıtsızlık kadar ifade edemezdi..."