Züleyha oturduğu yerden doğruldu usulca. Dedi: "Siz ellerinizi doğradınız,ben yüreğimi doğradım. Bir kez gördünüz siz,ben yıllardır bu güzellikle sınanmaktayım."
"Gördüğüm her şey bana Yûsuf diyorken,ve dahi gördüğüm her şey bana Yûsuf sûretinde geliyorken,nasıl olur da gözlerim Yûsûf'tan başka bir sûrete değer?"