es953
@__es953
59 okur puanı
Temmuz 2016 tarihinde katıldı
Çalışmayı sevmem -kimse sevmez- ama çalışmadaki bir şeyi, kendini bulma şansını severim. Kendi gerçekliğin - başkaları için değil - senin için - başkalarının asla bilemeyeceği bir gerçeklik. Onlar sadece dıştan görülebilen şeyleri bilirler. Bunların arkasındaki gerçek anlamı bilemezler.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi·83 syf.·
2023 16. kitabı
Daldan dala konan bir eser, yer yer bilinç akışı tekniği kullanılmış. Ancak kopmuş hissettirmiyor veya anlamsız gelmiyor. Yazarın çok kendine has, usul usul bir dili var. Sözcüklerin ardında bir sızı hali oluyor. Böyle eserleri ana dilinden okumak da keyif üzerinde direkt etkili olan bir unsur tabii ki. İyi okumalar.
Ama o akşam, evi daracık bulup "bu evde nasıl oturacağız, bu eve nasıl sığarız?" dediği, anasıyla babasını bu çok ağırbaşlı, yanıkma dolu şaşkınlığıyla şaşırttığı akşam, hem bütün olacaklardan habersizdi elbet, hem de ömründe son kez -yalnız ilk değil, aynı zamanda son kez- herhangi bir şikâyetini bu kadar açık, bu kadar dolaysız dile getireceğinden de habersizdi.
Kızıp durduğu ama hâlâ sevdiğini sandığı bir kişi, karşısına, uzun bir görüşmeme süresinden sonra, yeniden çıktığında o insanın kendi için artık kapatılmış dosyalar rafına kendiliğinden kalkmış olduğunu kavrıyor; ne yalan söylemeli, seviniyor öyle olmasına. Ölüleri taşımak kolay değil; hele öldüğünü fark etmeden, diri diye birini yıllar yılı gönlünde taşımak… Pis iş, diyor.