es953
@__es953
59 okur puanı
Temmuz 2016 tarihinde katıldı
Reklam
Franz Kafka
Beni bekleyen tehlikelerden söz etmeyin artık. Tehlikeden ancak kendim istersem korkarım.
Sayfa 72 - Venedik Yayınları
İnsan gayeye ulaşmak için çalışmayı sever, fakat ulaşmayı pek istemez; bu hal hiç şüphesiz çok gülünçtür. Şu halde insan daha doğuştan gülünç bir yaratıktır, işin hoş tarafı da budur zaten. Gene de, ne olursa olsun, şu iki kere iki pek musibet bir şey. Bana göre iki kere iki sadece bir küstahlıktır efendim. İki kere ikiyi yolumuzun ortasında külhanbeyi gibi durmuş, elleri belinde, ortalığı tükürüğe boğarken düşünüyorum. İki kere iki dördün üstünlüğünü kabul ediyorum elbette; fakat her şeyi hoş görmeye karar verdikten sonra, iki kere ikinin beş etmesinden bile hoşlanmak mümkündür.
İkisi de sustular. Sonunda küçük prens, "İnsanlar nerede?" diye söze başladı. "Çölde insan çok yalnız hissediyor kendini..."
"İnsanların arasında da yalnızdır insan," dedi yılan.
Her kim; imânın, tertibe dayanan taksimlerle, mücerret delillerle ve kelam ile elde edileceğini sanarsa çok acâip bir şey uydurmuş olur. Aslında imân Cenab-ı Hakk'ın bir lütfu ve hediyesi olmak üzere kulunun kalbine atmış olduğu nûrdur. Bu nûr bazen derûni bir delil ile içe doğar ve anlatılamaz.
