Kirpiklerime düşüyorsun bir çiy damlası olarak
Yumuyorum gözlerimi gözkapaklarımın icindesin
Sonsuz bir uykuya dalıyorum sonra ve sen
Hiç büyümüvorsun artık iyi ki büyümüyorsun
Adınla başlıyorum her şiire ve her mısrada
Esirgeyensin bağışlayansın, biad ediyorum.
Çocuksun sen ve bu dünya sana göre değil
Sen, "Rüzgâr doğuya doğru esti," dediğin vakit ben de "Tabii, doğuya doğru esti," derim çünkü istemem benim aklımın rüzgârda değil de denizde olduğunu bilmeni