H. Baybars
@__halils_
İstanbul
32 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
UltracrepidarianEdebiyat
Batı dillerinde hala varlığını sürdüren Latin kökenli bir kelime var: Ultracrepidarian. Uzmanı olmadığı konularda fikir beyan eden kişi demek.
Kavrama hiçbirimiz uzak değiliz. -Psikoloji okumadan 3 aylık sertifikası ile karakter analizi yapan transaksiyonel analizciler,
-her hangi bir teknik ve bilişim uzmanlığı olmadan kendine teknoloji iletişimcisi diyenler,
-hiç bir tıp bilgisi olmadan aşı hakkında ahkam kesenler,
-hukuk okumadan davalar hakkında bilirkişi olduğunu iddia edenler,
-kod nedir bilmeden çocuklarınıza kodlama öğretin diyen fütüristler
-5 yıllık deneyim ile IK Kanaat Önderi olanlar...
Kelimenin kökeni Latince ultra+crepidiam’dan geliyor. Ultra aşmak, crepediam ise ayakkabı veya sandalet demek. Birebir çevirisi “ayakkabıyı aşan”oluyor. Size tanıdık geldi ise hikayesini anlatayım:
Bir gün Büyük İskender’in ressamı Apelles yaptığı İskender portresini halka açık sergilediğinde bir ayakkabıcı yaklaşarak İskender’in ayağındaki sandal çiziminde yanlışlık olduğunu söyler.Apelles bunu kabul eder ve resmi düzeltir. Bununla cesaretlenen ayakkabıcı, resmin diğer bölümleri hakkında yorum yapmaya başlar. Bu noktada ressam ona “Sutor ne ultra crepidam” yani “Ayakkabıcı Sandaleti aşma” der.
Reklam
Senden sonra 23 şehir gezdim.
3 kilo aldım.
Saçlarımı 6 kez boyadım.
Dünya bilmem kaç 365 günde bilmem kaç dönümünü tamamladı.
Darbe oldu.
İhtilal oldu.
Barış gelmedi.
Savaş bitmedi.
Seni özledim.
Iltica edecek tek yer bulamadım.
Gittiğim her yerde senden bir nefes bıraktım.
Belki yürürsün aynı sokakta.
Ayak izime denk düşer ayak izin.
Belki saçına değer nefes.
Belki sen de bir gün özlersin diye, seni uzakta bıraktım.
Seni uğurladım.
Sana kavuştum.
Seni terk ettim.
Bilmem kaç kilometre yol gittim.
Evren kaydı.
Sen göğüs kafesimden milim kaymadın.
Ezel Rose Manaz
“Baharı yaz uğruna tükettik, aşkı naz uğruna. Ve papatyaları seviyor sevmiyor uğruna. Derken ömrü tükettik bir hiç uğruna. “
(Sezai Karakoç)
ACI-Ferman KaraçamŞiir
Seni de vururlar bir gün ey Acı
Uçuşup durduğun kanatlarından
Sazın, sözün, türkülerin tükenir
Ellerin koynunda kalakalırsın
Şakaklarına kar yağıyor bilesin ey Acı
Gül açan yüzlerimizde
Göğeriyor rengin senin de
Biz seni
Tâ eskilerden tanırız
Hani göğüslerimize taş olur inerdin
Avuçlarımızda Hira Dağı'ydın
Al atların tan yerine ayarlanmış yelelerinde
Akdeniz rüzgarlarına karışan sendin
Biliyorum
Hiçbir tarih yazmayacak
Ve bir sır gibi kalacak yakılan kitaplarda
Göbek bağı anasından henüz çözülmemiş bebelerimize
Mitralyözlerin Washington'dan ayarlandığını
Seni de yakarlar bir gün ey Acı
Bir taptuk kul gözlerinden vurursa
Parmakların eğri ağaç tutamaz
Çığlıkların çağlar aşar, duymazsın
Ve ben biliyorum
Örümceği, mağarayı, güvercini, asâyı
Ve İbrahim'in baltasını