Öğleden sonra, oynayarak, avucumu sarışın, ince kumla dolduruyor ve sıcak, yumuşak olan bu kumu parmaklarımın arasından bırakıyordum, Avuç bir kum saatidir, hayat da onun içinden kaçıp kaybolur; evet, kaybolur; bense denize bakıyor, Zorba'yı duyuyordum ve mutluluktan şakaklarım gıcırdıyordu.
"Kızma patron. Hayır, hiçbir şeye inanmam ben! Eğer insana inansaydım, Tanrı'ya da, Şeytan'a da inanırdım; bu da büyük bir sorundur. O zaman, işler karışıyor ve başım belaya giriyor, patron."