ⓩâⓡⓘⓕ ⓗⓐⓝıⓜ
@__kitapsever_
Aşk dediğin nedir ki
Histen nefesten varlık,
Umutsuzluk içinde
Karanlığa son ıslık.
~Ahmed Hamdi Tanpınar~
İzmir
Mutsuz insanların kırık umutları
73 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Insan ölürken hayatının bir film şeridi gibi gözlerinin önünden aktığı söylenir.
Ama insanın bir zamanlar sevdiği birinin ölümünü, şimdiki ve sonraki hayatı arasında gidip gelişini izlerken bunun iki kat acı verdiğinden hiç bahsedilmez.
Reklam
Nasıl bir erkek savunmasız kadınların üstünde hakimiyet kurmaya çalışmaktan heyecan duyar. Ben söyleyeyim ,onursuz bir insan. Gerçek bir erkek olmadığını fark etmek can sıkıcı olmalı, değil mi Cal!?
Sırlar!
-Herkesin sırlara ihtiyacı var.Sırlar bizi savunmasız yapar.
-Bir insan neden savunmasız olmak ister ki .
-Hasar almasın diye kalkanını korumak için.
-Anlamadım.
- Bir zaafın olduğu zaman , onu ortaya çıkarmamak için çok çaba harcaman gerekir.
Tembellik edemezsin.
O anıları kafamdan atmak istiyordum , hele şimdi , birşeylere umutla sarılmaya ihtiyaç duyarken.
Ve bir kitabın daha sonuna gelmiş bulunmaktayım.
Çok fazla uzatmadan düşüncelerimi kısaca açıklayacağım.
Gerçekten zamanıma değer bir kitaptı bundan hiç pişman değilim hatta düşünce yapım açısından çok anlam kattı.
Mesela gülün ilk dikenine bakmaktansa gülün güzelliğine bakmamız gerektiğini,
Asıl mutluluğun şan, para , iyi bir meslek , yıllarca okunmuş bir üniversite değil de , daha çok sevdiğin, zaman ayırdığın ve o işi yaparken zevk aldığın bir şeylerle uğraşmanın olduğunu farkettim.
Özellikle çoğu insanda olan kaygı ve endişenin geleceğe dair kuşkulu bakanların, sürekli beyninde dönecek olan düşüncenin en çoğunluğu kötü biçimde olduğunu,
Kendini sevmeden önce kimseyi gerçek manada sevemeyeceğini,
Kendin yapmak istemediğin birşeyi ne kadar başkasına önerirsen öner bir faydasının olmayacağını,
Ve bir olaya büyük trajedi olarak bakan bizin aksine bu olay başkalarına bir sınırsız olanak sunabileceğini,
Hayatta mutlu ve mutsuz olanların arasındaki farkın iki farklı düşünce yapısı olduğunu açıkça anladım.
En önemlisi bir şeye emek vermek için çabalamak gerektiğini , vermediğin zaman da emek vermek istediğin güzelliğin kaybolacağından bahsetti bu kitap.
Hatta kitapta bir örnek olarak çiçekten bahsetti ; bir çiçeğe emek vermek onu güzelleştirir ama o çiçeği kendi haline bırakmak yabani otlar tarafından çevrilmesine ve güzelliğinin yok olmasına yol açar .
Aslında bir nevi örnekte şu da anlaşılıyor, çiçek bizim yaşamımız,
Yabani otlar ise kötü düşünceler ve olumsuz etkiler .
Peki buna sebep olan kim ?
Tabiki biz çünkü o yaşamın sahibi biziz.
Olumsuz düşüncelerimiz sadece bizi olduğumuz yerde faydasız olarak sabit kalmamıza neden olur.
Peki bu düşünceleri ortaya çıkaran kim ?
O da biziz.
Düşünürken zihnimiz ve fikrimiz bize aitken neden kötü birşeyle sonuçlandığında
Reklam