Her şeye alışırmış insan. Sevmeye, sevilmeye, özlemeye... En çok da beklemeye alışırmış. Beklemek ne kadar zor gibi görünse de gitmek kadar değildir bence. Bekleyen sadece bekler. Gelmesini bekler. Sevdiğin yerden gitmesi çok zordur. Giden nasıl bırakıp gideceğini, giderken ne diyeceğini en önemlisi nasıl döneceğini, dönmesi gerekecek mi diye düşünür. Ben ne giden olabildim ne de bekleyen. Ben o masaldaki hiçkimseydim. En çokta beni üzen o masalın başrolü olduğumu sanarken, figüranı bile olamamak...