-Niçin ağlıyorsun? diye sordu.
-Hiç! Ağlamak esaretin en büyük hakkıdır. Biz o hakka sahibiz!
Bir kalp, sevmek için mutlak servete ve asalete mi muhtaçtır? Bence en hakiki ikbal, ruhun göründüğü iki güzel göz; en büyük servet ,kalbin hissini gösteren gül renginde dudaklardan akseden tebessümdür. Güzellikten büyük asalet, temiz kalpten büyük bir servet mi olur?
...Bana ne kadar tesir ettiğini biliyor musun?
Gündüzleri düşündüren, gece sabahlara kadar uyutmayan hep sensin..
Ağlamak, uğradığımız felaketlere karşı vücudumuzda kalan son kuvvetin bir feryadıdır. Ağlayamadığımız zamanlar, bizde o kuvvetin de mahvolduğu vakitlerdir ki, onun yerini alan dokunaklı bir sessizlik en şiddetli acıyla dökülen gözyaşlarından daha yürek sızlatır.
Zavallı çocuklar! Sizin o mini mini elleriniz birkaç asırdan beri insanlığın altında inlediği esaret zincirlerini kırmak için değil , belki kendiniz gibi küçük kuşları, güzel çiçekleri okşamak içindir.