İnsanlar birbirini yaşaya yaşaya tanırmış. Konuşa konuşa değil. Dil eğilip bükülürmüş, yalan söylermiş, başka gösterirmiş.
Konuşa konuşa değil. Dil eğilip bükülürmüş, yalan söylermiş.
Ama insanlar yaşaya yaşaya tanırmış birbirlerini. İnsan ağaca yalan mı yaslanır, tulumbaya yalan mı yanaşır. İnsan elindeki ekmeğin yarısını yalan mı uzatır. İnsan yalan mı el verir.
Ben zaten dün bir bugün iki.
Ben zaten gölde su çölde kum.
Ben zaten acı, keder ama en çok unutuş. Ben zaten her gün birbirinin sırtlanı.
Ben zaten sırların hep saklananı.
Ben zaten çokça bahane her daim zorluk. Ben zaten hep vazgeçiş çok gaza geliş.
Ben zaten, ömrün yarısı uyku.
Ben zaten, kalanı uykuya özlem.
Ben zaten, yazları bir hafta tatil.
Ben zaten kışları kalorifer.
Ben zaten... bir iki saat en fazla.