Meلisa
@__mg
42 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Kaybolmamıştı. Kaybolması imkânsızdı. Zira en başından beri, kapıdan geçtiğinden beri nerede olduğunu zaten bilmiyordu. Nerede olduğunu bilmediği bir yerdeyse insan, nerede olduğunu bilmediği o yerden nerede olduğunu bilmediği o yerin de içlerine doğru karmakarışık yol alsa ne değişirdi.Yine aynı bilinmezlik, yine nerede olduğunu bilmeme hâli devam ederdi. Öyle de oldu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Anıları pusluydu, pek bir şey canlanmadı zihninde. Ben, dedi, aklına geleni, o an istediği şeyi yapan insanlardan mıyım?
Bekledi. İçinden bir cevap gelmedi. Dipsiz bir kuyuya bağırmıştı sanki ve kuyu o kadar derindi ki, sorusunun yankısı bile
gelmedi kulağına.
Su kendisi dökülmez yavrucuğum, hep bir döken vardır. Nehirler kendisi mi akar, ona bir ak diyen vardır. İnsan ne yaşasa oldum der, nereden dönse geldim der, oysa her şeyi ol diyerek olduran, olanı ve olmayanı kendine döndüren vardır.
Hep aynı şey olur genç adam. İnsanlar hayatlarını kaybederler, kimi kral kıyafetiyle dolaştığını düşünen bir soytarıya dönüşür, kimi dilenci kılığını bir asilzade gibi taşır, kimi kısa kulaklı bir merkep olur da şarkı söylüyorum diye anırır, kimi dünyanın en önemli işiymiş gibi kafasındaki biti ayıklayamayıp da etraftakilerin alkışlarıyla sırıtır. Ama sadece özel insanlar hayatlarını kaybettiklerini fark eder. O özel insanlardan daha da özel olanları sadece hayatlarını bulmak için bir çaba içine girer.