Bir görünür bir kaybolurum,
Bir neşeliyim bir hüzünlü,
Bir varım bir yok
Bir vakit olur kainatı omzumda taşıyacak güce haiz olurum,
Bir vakit olur kımıldatamam parmağımı yerinden.
Bir vakit içim coşar, coştururum tüm insanları,
Bir vakit küllerim savrulur etrafa toplayamam.
Bir vakit ‘bildim! derim ben beni’
Bir vakit ‘bende kimim’ derim.
Bir vakit severim deli deli
Bir vakit izini bile bulamam sevginin.
Bir benim bir o
Ben mi?
O kim?
Bilmem.
Bir gün dersin birinde bir hocam: "Uçabildiğinizi sakın kimseye söylemeyin, öyle bir inanmazlar ki; düşersiniz" demişti. O gün bu gündür herkese her şeyin söylenmemesi gerektiğine inanırım. Sizin de kulağınıza küpe olsun.
| Doğan Cüceloğlu
Şu ya da bu şekilde, dünyadaki halkların tümü bir karışıklık yaşıyor. Zengin ya da yoksul, küstah ya da uysal, işgalciler, işgal altındakiler, kısacası hepimiz aynı dayanıksız sala bitmişiz,hep birlikte suya gömülmek üzereyiz. Gelgelelim, yükselen denizi hiç dert etmeden birbirimize sövüp saymayı, kavga etmeyi sürdürüyoruz.
Bize doğru yükselirken, önce düşmanlarımızı batırsa, bu yıkıcı dalgayı alkışlayabiliriz bile!
Benim hayatımı yargılamadan önce,benim ayakkabılarımı giy ve benim geçtiğim yollardan, sokaklardan,dağ ve ovalardan geç.Hüznü acıyı ve neşeyi tat. Benim geçtiğim senelerden geç, benim takıldığım taşlara takıl. Yeniden ayağa kalk ve aynı yolu tekrar git,benim gittiğim gibi. Ancak ondan sonra,beni yargılayabilirsin...