"Ben seni severim" dedi şair. "Titreyen parmak uçlarından, parmak uçlarındaki tırnaklarından, bileğine kadar". "Dokunsam ölürüm" diye ekledi. "Dokunsam kimselerin bilmediği yüreğine, ölürüm sevmekden".
Özlediğini söylemeye çalışırken,eli ayağına dolaştı. Tasvir etmeye çalıştı, zorlandı. Oturdu koltuğuna, derin bir nefes aldı. "Susadım" dedi usulca. "Bir aydır su içiyordum ve susadım".
Gitti aynaya baktı, göremedi kendini. Döndü boşluğa,"Ben seni severim" dedi şair. "Kendimi aynalarda görünceye kadar severim". Fazla da düşünmeye gerek yoktu. Seviyordu şair ve kadının yüzündeki şiiri çiziyordu defterine. Yazmayı bilmediğinden, gördüğünü çiziyordu...